De VO-raad roept scholen op deel te nemen aan een online enquête over dyslexie en dyscalculie. Onderzocht wordt hoeveel leerlingen met dyslexie of dyscalculie daadwerkelijk ondersteuning krijgen tijdens de centrale examens en of de beschikbare hulpmiddelen hierbij toereikend zijn. Met behulp van uw deelname kan hier een goed beeld van worden gevormd en kan het beleid worden verbeterd.

Vanaf september 2011 zijn de eisen voor de eindexamens VO aangescherpt. Welke gevolgen dit heeft voor leerlingen met dyslexie of dyscalculie, is al enige tijd onderwerp van politieke en maatschappelijke discussie. Deze leerlingen moeten in staat worden gesteld het examenniveau te behalen dat zij cognitief aankunnen. Maar hoeveel leerlingen komen daadwerkelijk in aanmerking voor ondersteuning hierbij? En zijn de faciliteiten, zoals extra tijd of ondersteuning via audioapparatuur, toereikend?

In 2010 werd dit al onderzocht in een internetenquête, in opdracht van het ministerie van OCW.
Om inzicht te krijgen in de ontwikkelingen ten aanzien van dyslexie en dyscalculie, wordt deze peiling nu herhaald. Hierbij wordt gebruik gemaakt van dezelfde vragenlijst, zodat de resultaten tegen elkaar kunnen worden afgezet.

Vul de vragenlijst in....

U weet dat mensen met dyslexie problemen hebben met het lezen van woorden. En dat dit bijzonder vervelende gevolgen kan hebben voor school- en andere carrières.

Over de oorzaken van dyslexie is nog veel discussie, maar langzaam maar zeker wordt ook duidelijk dat dyslectici sommige dingen juist wel goed kunnen. Daarover lazen we een bijzonder interessant artikel in The New York Times.

Het perifere zicht van mensen met dyslexie zou bijvoorbeeld een stuk beter zijn. Ze zouden ook makkelijker complexe visuele situaties kunnen inschatten. Het gehele plaatje zien.

"Dyslexie vormt een grote uitdaging, ook voor jongeren die studeren of de stap zetten naar het beroepsleven. Tot op heden is er echter te weinig aandacht voor deze specifieke doelgroep. Lacunes blijven bestaan op het vlak van wetenschap, diagnostiek, begeleiding en beleid. In twaalf hoofdstukken biedt het boek ‘Jongvolwassenen met dyslexie. Diagnostiek en begeleiding in wetenschap en praktijk’ een overzicht van de wetenschappelijke en praktijkgerelateerde kennis over dyslexie bij jongvolwassenen in Vlaanderen en Nederland."

Meer informatie

‘Mama, ik heb twee voldoendes voor mijn taaltoets en twee keer ‘een goed’.’ Ja hoor. Zoon Finn (8) belt me speciaal op tijdens de pauze. Het is dat ik me vast kan houden aan een bureau, anders sloeg ik stijl achterover. Zoon kon namelijk tot voor kort – zonder overdrijven – namelijk nauwelijks lezen en schrijven. Na twee jaar (in groep 3 en 4) de allerlaagste Citoscores (E) gehaald te hebben en dikke onvoldoendes voor taal op zijn rapport, gaat hij sinds de zomervakantie (groep 5) met sprongen vooruit. Diagnose: dyslexie. De aanpak: Gramma.

K N UI F V O L G | N A R G F IEUW | Geen idee wat deze woorden betekenen? Ik ook niet. Het zijn zomaar een paar onzinwoorden uit module 5 van de Gramma methode. Met de Gramma methode leren dyslectische kinderen (en volwassenen) lezen en uiteindelijk schrijven. De methode begint bij het aanleren en het benoemen van de klanken. Waar de methode eindigt weet ik nog niet. Daar zijn we pas over één tot anderhalf jaar.

Pedagogisch onverantwoord

Zoon kan dus inmiddels – we zijn vijf maanden verder – van alle klanken benoemen of hij te maken heeft met een klinker, medeklinker, korte, lange, tweeteken-, drieteken- of viertekenklank. Daarnaast kan hij moeiteloos en snel rijtjes onzinwoorden lezen. Woorden waar ik mijn tong over breek of soms – samen met zoon – de slappe lach van krijg.

N A R G F IEUW: dat betekent natuurlijk gewoon… Nee laat maar. Sommige dingen kun je maar beter binnenskamers houden. Net zoals het feit dat we thuis (!) op eigen initiatief (!) en geheel naar eigen inzicht (!) een groot deel van de tijd pedagogisch onverantwoord oefenen met vieze woorden. ‘De letter -u, Finn.’ ‘Dat is een korte klank, mama’. ‘Noem drie woorden met de korte klank –u, Finn’. ‘K**, L** en neuken, mama’. ‘Fout Finn, neuken is niet goed. De –eu is namelijk een tweetekenklank.’